Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka czesc 4

Pacjentom, którzy nie zostali przyjęci na oddział intensywnej terapii, przydzielono długość pobytu na OIOM równą 0. Zdefiniowaliśmy długość pobytu w szpitalu jako datę wyładowania pomniejszoną o datę operacji plus dzień. Niezależny komitet orzekający, którego członkowie nie zdawali sobie sprawy z przydziału grupy badawczej, dokonał przeglądu wszystkich zgonów w celu przypisania pierwotnej przyczyny zgonu, a także w celu ustalenia, czy zgon był związany z krwotokiem, zakrzepicą lub niewydolnością nerek. Przyczyny zgonu zostały zgrupowane post hoc jako kardiologiczne lub niesercowe. Przyczyny sercowe obejmowały zastoinową niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego i niewydolność prawej komory. Read more „Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka czesc 4”

Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka cd

W szczególności, dla pacjentów z grupy aprotyniny, dawkę testową 40 000 kallikreinowych jednostek międzynarodowych (KIU) aprotyniny podawano w okresie 10 minut po wprowadzeniu centralnej linii żylnej i wywołaniu znieczulenia. W przypadku braku reakcji anafilaktycznej podano pozostałą dawkę nasycającą (1,96 miliona KIU). Po zakończeniu podawania dawki nasycającej, w trakcie operacji rozpoczęto i utrzymywano infuzję podtrzymującą 500 000 KIU na godzinę. Dodatkowa dawka 2 milionów KIU została dodana do obwodu krążeniowo-obwodowego. W przypadku pacjentów z grupą kwasu aminokapronowego podano dawkę testową 200 mg w okresie 10 minut po wprowadzeniu centralnej linii żylnej i wywołaniu znieczulenia. Read more „Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka cd”

Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka ad

Staraliśmy się również ustalić, czy aprotynina była lepsza od pozostałych dwóch leków przeciwfibrynolitycznych w zmniejszaniu ryzyka zagrażających życiu lub śmiertelnych powikłań pooperacyjnych. Metody
Projekt badania
Konserwacja krwi przy użyciu leków przeciwfibrynolitycznych w badaniu z randomizacją (BART) była wieloośrodkowym, zaślepionym, randomizowanym, kontrolowanym badaniem porównującym trzy środki przeciwfibrynolityczne powszechnie stosowane w kardiochirurgii. Do badania zakwalifikowano pacjentów poddawanych zabiegowi kardiochirurgicznemu wysokiego ryzyka, który został zdefiniowany jako interwencja chirurgiczna o średniej śmiertelności wynoszącej co najmniej dwa razy więcej niż w przypadku pierwotnego pierwotnego CABG i ryzyko powtórnej operacji przekraczającej 5%.
Badanie zostało zatwierdzone przez komisję etyki badawczej w każdym centrum uczestniczącym i centralnym centrum koordynacyjnym. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich pacjentów. Read more „Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka ad”

Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka

Środki przeciwfibrynolityczne są powszechnie stosowane podczas operacji kardiochirurgicznej w celu zminimalizowania krwawienia i zmniejszenia ekspozycji na produkty krwiopochodne. Próbowaliśmy ustalić, czy aprotynina jest lepsza od kwasu traneksamowego lub aminokapronowego w zmniejszaniu masywnego krwawienia pooperacyjnego i innych klinicznie ważnych konsekwencji. Metody
W tym wieloośrodkowym, zaślepionym badaniu losowo przydzielono 2331 pacjentów z kardiochirurgią wysokiego ryzyka do jednej z trzech grup: 781 otrzymało aprotyninę, 770 otrzymało kwas traneksamowy, a 780 kwas aminokapronowy. Głównym rezultatem było masowe krwawienie pooperacyjne. Drugorzędne wyniki obejmowały zgon z dowolnej przyczyny po 30 dniach. Read more „Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka”