Koagulacja i fałszerstwo – w oparciu o nauki i lekcje polityki od 1905 r

Zawsze pouczające i często bolesne jest kontrastowanie imponującego rozwoju nauk medycznych z bardziej niespójną ewolucją polityki zdrowotnej. Były marsz przeprowadza mniej lub bardziej systematycznie; dobrze rozwinięte zasady dowodzenia określają, co działa, a praktyczne metody opierają się na ustalonych faktach i testują nowe paradygmaty. Dane i sprawdzone prawdy rzadko są odrzucane lub zapominane. Nie tak z polityką zdrowotną. Chociaż narzędzia oceny pola mogą być rygorystyczne, w praktyce to, co jest głoszone jako prawdziwe , często zależy od tego, kto robi głoszenie, a których interesy są reprezentowane. Read more „Koagulacja i fałszerstwo – w oparciu o nauki i lekcje polityki od 1905 r”

Beyond Health Care – status społeczno-ekonomiczny i zdrowie ad

Odsetek ten był nieco wyższy w krajach Europy Wschodniej, ale nie więcej niż 10% w każdym kraju. Chociaż można argumentować, że lista stanów medycznych uznanych za potencjalnie podatne na interwencję medyczną była zbyt ograniczona, ustalenia są zgodne z wynikami wcześniejszych badań.3 W Stanach Zjednoczonych mamy bardzo niewiele przykładów interwencji w zakresie opieki zdrowotnej, które mają zmniejszone różnice w zakresie opieka zdrowotna, nie wspominając już o zdrowiu.4 Istnieją granice tego rodzaju szeroko zakrojonych badań epidemiologicznych, które reprezentują Mackenbach i in. Dane nie mówią nam zbyt wiele o tym, co powoduje różnice socjoekonomiczne w zdrowiu lub o tym, co możemy z nimi zrobić. Kolejna faza prac porównawczych w tej dziedzinie musi bardziej systematycznie skupiać się na cechach charakterystycznych na poziomie krajowym, w tym na polityce społecznej i gospodarczej, a także różnicach demograficznych, środowiskowych, społecznych i kulturowych, które mogłyby wyjaśnić wzorce zdrowotne. Opierając się na wynikach zdrowotnych z 22 krajów, w odróżnieniu od 2 lub 3, lepiej możemy przeanalizować specyficzne cechy charakterystyczne dla danego kraju, aby zrozumieć, co kształtuje wielkość dysproporcji w zdrowiu w różnych krajach. Read more „Beyond Health Care – status społeczno-ekonomiczny i zdrowie ad”

Beyond Health Care – status społeczno-ekonomiczny i zdrowie

Artykuł Mackenbach i in. w tym wydaniu czasopisma dokumentuje nadzwyczajną przenikliwość nierówności społeczno-ekonomicznych w zdrowiu, a także zróżnicowaną skalę zagrożeń między krajami. Zestawienie danych z krajów Europy Zachodniej i Wschodniej dotyczących śmiertelności, zachorowalności, palenia i otyłości w odniesieniu do statusu społeczno-ekonomicznego pozwala autorom przedstawić najszerszy międzynarodowy portret do tej pory, dotyczący związku między statusem społeczno-ekonomicznym a zdrowiem. Związek pomiędzy społeczno-ekonomiczną niekorzystną sytuacją a złym stanem zdrowia zaobserwowano wielokrotnie, 2 ale do tej pory brakowało danych, które pozwoliłyby nam na spójne porównanie tych powiązań w wielu krajach. Porównania między krajami zachęcają nas do zbadania cech, które są udostępniane z jednego kraju do drugiego, które przyczyniają się do ogólnych wzorców chorób, a także do zbadania unikalnych cech narodu, które przyczyniają się do zróżnicowania wielkości ryzyka w różnych krajach. Read more „Beyond Health Care – status społeczno-ekonomiczny i zdrowie”

Nierówności socjoekonomiczne w zdrowiu w 22 krajach europejskich ad 9

Tekkel; Departament Promocji Zdrowia i Chronicznej Zapobiegania Chorobom, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego, Helsinki – R. Prättäla; Wydział Socjologii, Uniwersytet w Helsinkach, Helsinki – P. Martikainen; Institut National de la Statistique et des Études Économiques, Paryż – G. Desplanques; Instytut Informacji Naukowej i Informacji na temat Ekonomiki Zdrowia, Paryż – F. Jusot; Centrum Badań nad Polityką Społeczną, Uniwersytet w Bremie, Brema, Niemcy – U. Read more „Nierówności socjoekonomiczne w zdrowiu w 22 krajach europejskich ad 9”

Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka czesc 4

Pacjentom, którzy nie zostali przyjęci na oddział intensywnej terapii, przydzielono długość pobytu na OIOM równą 0. Zdefiniowaliśmy długość pobytu w szpitalu jako datę wyładowania pomniejszoną o datę operacji plus dzień. Niezależny komitet orzekający, którego członkowie nie zdawali sobie sprawy z przydziału grupy badawczej, dokonał przeglądu wszystkich zgonów w celu przypisania pierwotnej przyczyny zgonu, a także w celu ustalenia, czy zgon był związany z krwotokiem, zakrzepicą lub niewydolnością nerek. Przyczyny zgonu zostały zgrupowane post hoc jako kardiologiczne lub niesercowe. Przyczyny sercowe obejmowały zastoinową niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, zawał mięśnia sercowego i niewydolność prawej komory. Read more „Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka czesc 4”

Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka cd

W szczególności, dla pacjentów z grupy aprotyniny, dawkę testową 40 000 kallikreinowych jednostek międzynarodowych (KIU) aprotyniny podawano w okresie 10 minut po wprowadzeniu centralnej linii żylnej i wywołaniu znieczulenia. W przypadku braku reakcji anafilaktycznej podano pozostałą dawkę nasycającą (1,96 miliona KIU). Po zakończeniu podawania dawki nasycającej, w trakcie operacji rozpoczęto i utrzymywano infuzję podtrzymującą 500 000 KIU na godzinę. Dodatkowa dawka 2 milionów KIU została dodana do obwodu krążeniowo-obwodowego. W przypadku pacjentów z grupą kwasu aminokapronowego podano dawkę testową 200 mg w okresie 10 minut po wprowadzeniu centralnej linii żylnej i wywołaniu znieczulenia. Read more „Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka cd”

Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka ad

Staraliśmy się również ustalić, czy aprotynina była lepsza od pozostałych dwóch leków przeciwfibrynolitycznych w zmniejszaniu ryzyka zagrażających życiu lub śmiertelnych powikłań pooperacyjnych. Metody
Projekt badania
Konserwacja krwi przy użyciu leków przeciwfibrynolitycznych w badaniu z randomizacją (BART) była wieloośrodkowym, zaślepionym, randomizowanym, kontrolowanym badaniem porównującym trzy środki przeciwfibrynolityczne powszechnie stosowane w kardiochirurgii. Do badania zakwalifikowano pacjentów poddawanych zabiegowi kardiochirurgicznemu wysokiego ryzyka, który został zdefiniowany jako interwencja chirurgiczna o średniej śmiertelności wynoszącej co najmniej dwa razy więcej niż w przypadku pierwotnego pierwotnego CABG i ryzyko powtórnej operacji przekraczającej 5%.
Badanie zostało zatwierdzone przez komisję etyki badawczej w każdym centrum uczestniczącym i centralnym centrum koordynacyjnym. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich pacjentów. Read more „Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka ad”

Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka

Środki przeciwfibrynolityczne są powszechnie stosowane podczas operacji kardiochirurgicznej w celu zminimalizowania krwawienia i zmniejszenia ekspozycji na produkty krwiopochodne. Próbowaliśmy ustalić, czy aprotynina jest lepsza od kwasu traneksamowego lub aminokapronowego w zmniejszaniu masywnego krwawienia pooperacyjnego i innych klinicznie ważnych konsekwencji. Metody
W tym wieloośrodkowym, zaślepionym badaniu losowo przydzielono 2331 pacjentów z kardiochirurgią wysokiego ryzyka do jednej z trzech grup: 781 otrzymało aprotyninę, 770 otrzymało kwas traneksamowy, a 780 kwas aminokapronowy. Głównym rezultatem było masowe krwawienie pooperacyjne. Drugorzędne wyniki obejmowały zgon z dowolnej przyczyny po 30 dniach. Read more „Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka”

Próba kontrolowana placebo z użyciem prukalopridu w przypadku ciężkich przewlekłych zaparć ad 8

Prukalopryd również zwiększa ruchliwość żołądka i pokarmu i przyspiesza opóźnione opróżnianie żołądka. Częstość występowania zdarzeń niepożądanych była podobna we wszystkich trzech grupach leczenia, z wyjątkiem biegunki, która jest przewidywalnym wynikiem farmakologicznym stosowania prukaloprydu i bólu głowy. Nie stwierdzono istotnych klinicznie zmian w czasie w zakresie parametrów życiowych lub zmiennych elektrokardiograficznych.
Prukalopryd ma wysokie powinowactwo i selektywność wobec receptorów 5-HT4; jego powinowactwo do receptorów 5-HT4 jest co najmniej 150 razy większe niż dla innych receptorów. Powinowactwo renzaprydu, mosapridu, tegaserodu i prukaloprudu do kanału hERG znajduje się w zakresie mikromolowym i kontrastuje z cizaprydem, który wykazuje selektywność wobec receptorów 5-HT4, który jest około 10 razy mniejszy niż dla hERG.29,30 Inne związki na wcześniejszym etapie rozwoju, takie jak ATI-7505,31 również wydają się wysoce selektywne wobec receptorów 5-HT4. Read more „Próba kontrolowana placebo z użyciem prukalopridu w przypadku ciężkich przewlekłych zaparć ad 8”

Próba kontrolowana placebo z użyciem prukalopridu w przypadku ciężkich przewlekłych zaparć ad 7

Ogólna częstość występowania wydłużonego QTcF (> 470 msec) w okresie leczenia nie różniła się istotnie pomiędzy grupą placebo i grupą prukaloprydową (Tabela 5). Dyskusja
W tej randomizowanej, kontrolowanej placebo próbie pacjentów z ciężkim przewlekłym zaparciem, odsetek pacjentów, u których osiągnięto pierwotny punkt końcowy średnio trzech lub więcej spontanicznych, całkowitych ruchów w tygodniu, był znacząco wyższy w obu grupach prukaloprycznych niż w w grupie placebo podczas 12 tygodni leczenia. Ten pierwotny punkt końcowy jest uważany za istotny klinicznie, ponieważ łączy subiektywną miarę kompletności ewakuacji z obiektywną miarą liczby ruchów jelit i odzwierciedla ulgę w przypadku przewlekłego zaparcia. Ponieważ trzy lub więcej spontanicznych, całkowitych ruchów jelit tygodniowo jest uważane za dolną granicę zakresu, która definiuje prawidłowe funkcjonowanie jelit, punkt końcowy odzwierciedla również normalizację czynności jelit.
W praktyce klinicznej pacjenci z ciężkimi przewlekłymi zaparciami zgłaszają spontaniczne wypróżnienia dwa razy w miesiącu. Read more „Próba kontrolowana placebo z użyciem prukalopridu w przypadku ciężkich przewlekłych zaparć ad 7”