Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 5

Charakterystyka pacjentów. Spośród 568 pacjentów włączonych do badania, 460 losowo przydzielono do grupy badanej: 231 do grupy lenalidomidu i 229 do grupy placebo. Wiek, płeć, stadium choroby i poziom .2-mikroglobuliny w surowicy na rejestracja była równomiernie rozłożona w dwóch grupach (tabela 1). Analiza cytogenetyczna nie była wymagana. Read more „Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 5”

Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 4

Przejściowe analizy czasu do progresji, całkowitego czasu przeżycia i zdarzeń niepożądanych były prezentowane radzie danych i kontroli bezpieczeństwa CALGB, gdy miało miejsce więcej niż 20% oczekiwanych zdarzeń. Dane zostały opublikowane zespołowi badawczemu w dniu 17 grudnia 2009 r., Po trzecim przeglądzie, ponieważ dowody statystyczne faworyzowały grupę lenalidomidu; odkrycie to zostało zaobserwowane po pierwszym raporcie do Rady ds. monitorowania danych i bezpieczeństwa w czerwcu 2009 r. Analizy opierały się na zasadzie zamiaru leczenia i zawierały dane uzupełniające przedstawione przed lub przed 17 grudnia 2009 r. Read more „Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 4”

Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 3

Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Badanie zostało zatwierdzone przez Cancer and Leukemia Group B (CALGB), Cancer Therapy Evaluation Program of National Cancer Institute (NCI) oraz centralną komisję odwoławczą NCI. Studiuj leczenie i nadzór
Harmonogram dawkowania i dostosowania, a także wytyczne dotyczące leczenia przeciwzakrzepowego, zostały opisane w Dodatku Uzupełniającym. Pełny protokół, wraz z planem analizy statystycznej, jest dostępny pod adresem. Read more „Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 3”

Szlak zwojowy

Szlak zwojowy (tractus Golli et Burdachi) jest najważniejszym szlakiem, przewodzącym bodźce czuciowe ze zwojów kręgowych do rdzenia przedłużonego, a stąd, za pośrednictwem nowych dróg, do wzgórza i do kory mózgowej. Szlak zwojowy powstaje z tych części neurytów komórek zwojów rdzeniowych, które nie kończą się w istocie szarej rdzenia, lecz oderwawszy . się od korzonków grzbietowych wchodzą w skład powrózka grzbietowego . Tutaj każde z tych włókien zagina się ku przodowi, jako włókno tautomeryczne, i wędruje aż do rdzeniomózgowia, kończąc się w – jądrach Gollai Burdacha (nuclei Golli et Burdachi). Należy zaznaczyć, że włókna pochodzące od zwojów rdzeniowych, odbierających bodźce od kończyn tylnych i od odcinka tylnego, tułowia, zajmują okolicę przyśrodkową powrózka grzbietowego (pęczek GoIIa), natomiast włókna przewodzące czucie z kończyn przednich i od przedniego odcinka tułowia, umieszczają się w części bocznej powrózka (pęczek Burdacha). Read more „Szlak zwojowy”