Zawój zebaty

Rozpoczyna się on u zawoju podmodzelowatego po czym, przyciśnięty do powierzchni grzbietowej ciała modzelowatego, ciągnie się wraz z nim ku tyłowi, następnie przegina się poprzez jego wał (splenium corp. callosi), zawraca w dół i nieco ku przodowi, kończąc się w pobliżu płata gruszkowatego. Zawój sklepieniowy (gyrus fornicatus) stanowi pewnego rodzaju przedłużenie płata węchowego przedniego (lobus olf. ant. ). Read more „Zawój zebaty”

plat wechowy tylny

Tak się przedstawia budowa płata węchowego przedniego. 2) –płat węchowy tylny (lobus olfactorius post. ) jest, jako całość, położony w tyle od płata przedniego, ściślej mówiąc w kącie, utworzonym przez rozchodzące się zawoje węchowe. Na budowę płata węchowego składają się: położony na przedzie – trójkąt wechowy (trigonum olf. ) , umieszczona nieco bardziej ku tyłowi- istota porowata przednia (subst, perforata ant. Read more „plat wechowy tylny”

Caloksztalt tych nici ujmujemy nazwa – nerwu wechowego

Rozpoczyna się on na przedzie maczugowatym zgrubieniem, zwanym – opuszką węchową (bulbus olf. ), w której się kończą bezrdzenne –nici węchowe (fila olfactoria), ciągnące się od błony śluzowej części węchowej jamy nosowej. Całokształt tych nici ujmujemy nazwą – nerwu węchowego (n. o lfactorius ; ). Ku tyłowi opuszka ulega przewężeniu, przechodząc w –szlak węchowy (tractus olfactorius), dzielący się niebawem na dwa ramiona, rozchodzące się pod kątem ostrym. Read more „Caloksztalt tych nici ujmujemy nazwa – nerwu wechowego”

Wechomózgowie

Węchomózgowie (rhinecephalon) jest jednym z rodowo najstarszych odcinków kresomózgowia który się wykształcił w związku ze zmysłem powonienia. W zależności od stopnia rozwoju zmysłu powonienia, węchomózgowie stanowi większą lub mniejszą część całej półkuli mózgowej, niezależnie jednak od swej wielkości jest ono zawsze umieszczone w podstawie mózgu, a częściowo i wokół ciała modzelowatego. Węchomózgowie posiada budowę nader zawiłą i aby ją zrozumieć należy się posiłkować mózgiem widzianym od dołu (od strony podstawy) i od strony przyśrodkowej, po oddzieleniu obu półkul od siebie. W skład węchomózgowia wchodzą dwie zasadnicze części: – płat węchowy (lobus olfactorius) i – obszar ośrodkowy, stanowiący – część korową (pars corticalie), Obydwa te obszary są zresztą między sobą w ścisłej łączności, Płat węchowy (lobus olfactoriusy czyli – część obwodowa węchomózgowia dzieli się na dwa płaty wtórne: na 1) – Płat węchowy przedni (lobus alf. ant. Read more „Wechomózgowie”

Bocznie od jadra ogoniastego znajdujemy – torebke wewnetrzna

Bocznie od jądra ogoniastego znajdujemy – torebkę wewnętrzną (capsula interna), a jeszcze dalej w tym samym kierunku – jądro soczewkowate (nucleus lentiformie) . Jako całość, posiada ono kształt dzwonka pomarańczy, a cienkie pasmo istoty białej dzieli je na dwie części wtórne: na część przyśrodkową – gałkę bladą (globus pailidus) i na część boczną – skorupę (putameri). Skorupę powleka od zewnątrz cienka warstwa istoty białej – torebka zewnętrzna(capsula externa) od której widnieje bocznie blaszka istoty szarej – przedmurze(claustrum). Należy zauważyć, że przedmurze me ma me wspólnego z ciałem prążkowanym, . lecz należy do płaszcza (paliium. Read more „Bocznie od jadra ogoniastego znajdujemy – torebke wewnetrzna”

Cialo prazkowane posiada poczatkowo budowe jednolita

Ciało prążkowane posiada początkowo budowę jednolitą, niebawem jednak włókna nerwowe, udające się do lub od kory mózgowej (pallium), wdzierają się w obrąb jego utkania, dzieląc je na dwa skupienia neuronowe wtórne. Są to: przyśrodkowo leżące i graniczące ze wzgórzem – jądro ogoniaste (nucleus caudatus) i umieszczone bardziej bocznie – jądro soczewkowate (nucleus lentiformis) . Pęczki włókien do – i odkorowych, oddzielające od siebie te jądra, mają nazwę – torebki wewnętrznej (oapsula interna). Była już o niej wzmianka powyżej Jądro ogoniaste posiada kształt wielkiego przecinka, skierowanego główką(capuc nuclei caudati) ku przodowi, tworzącego częścią pośrodkową(corpus nuclei caudati) ścianę boczną komory bocznej i wreszcie sięgającego ścieńczonym – ogonem (cauda nuclei caudati) aż w sąsiedztwo zawoju hipokampa . Dokładne wyobrażenie o budowie i o stosunkach topograficznych jądra ogoniastego można sobie wyrobić jedynie na podstawie zbadania wielu kolejnych przekrojów poprzecznych kresomózgowia. Read more „Cialo prazkowane posiada poczatkowo budowe jednolita”

ciala prazkowane

Tak się przedstawia budowa węchomózgowia w dużym uproszczeniu i z pominięciem wielu szczegółów drugorzędnych. część podkorowa kresomózgowia. Drugim składnikiem zasadniczym części półkulowej kresomózgowia jest jego – część podkorowa (pars subcorucaićs), Pod nazwą tą rozumiemy wielkie skupienie istoty szarej, powstające w ścianie bocznej każdego z pierwotnych pęcherzyków kresomózgowiowych i przybierające postać tzw. – ciała prążkowanego (corpus striatum. ). Read more „ciala prazkowane”

otwór Monroego

Pomiędzy słupami sklepieniowymi :z jednej strony, a kolcem i kolanem ciała modzelowatego z drugiej, znajdujemy nader cienką błonę – przegrodę przezroczystą (septum. peilucidum), stanowiącą zrośnięte ze sobą i niedorozwinięte części ścian pęcherzyków kresomózgowia. W tyle od słupa sklepieniowego, a przed końcem przednim wzgórza, widnieje – otwór Monroego (for. Monroi), łączący każdą z komór bocznych z komorąI. Jak wspomniałem powyżej, obydwa słupy trzonu ciała modzelowatego łączą, się ze sobą we wspólny – trzon(corpus forniois), lecz niebawem ulegają rozłączeniu, tworząc dwie symetryczne – odnogi sklepieniowe (crura. Read more „otwór Monroego”

Zawój hipokampa

Zawój hipokampa jest oddzielony od zawoju zębatego głęboką – szczeliną hipokampa (fissura hippocampi), która, wtłaczając w głąb komory bocznej część kory mózgowej, tworzy tam podłużne wzniesienie, zwane –rogiem Ammona (corrui Amrnorus ), Róg Ammona, położony między odcinkami końcowymi zawoju zębatego i zawoju sklepieniowego, może być widoczny dopiero po otworzeniu komory bocznej lub na przekrojach poprzecznych mózgu. Gdybyśmy teraz myślowo połączyli w jedną całość obydwa płaty węchowe z obydwoma zawojami węchowymi korowymi, tj. z zawojem sklepieniowym i z zawojem zębatym, otrzymalibyśmy obraz węchomózgowia pod postacią podwójnej obręczy, otaczającej wokół ciało modzelowate, a poniekąd i komorę. Czuję się w obowiązku zaznaczyć tutaj, że powyższy obraz ośrodków węchomózgowia stanowi znaczne uproszczenie stosunków rzeczywistych. Istotnie, w związku z przodującą rolą zmysłu powonienia u ssaków, budowa węchomózgowia wykazuje niezwykle zawiły układ stosunków, nie poddający się zwięzłemu przedstawieniu . Read more „Zawój hipokampa”

Pofaldowanie kory wyraza sie powstaniem – bruzd

Pofałdowanie kory wyraża się powstaniem – bruzd (sulci) i – zawojów mózgowych (gyri cerebrales), Marsupiatia, Insectirora, Rodentia i Chiroptera posiadają półkule gładkie (Mammalia Lissencepha la) , pozostałe ssaki cechuj e pofałdowanie kory (Mammalia gyrenoephala). Zarówno ilość bruzd, jak i ich układ są nader zmienne gatunkowo i osobniczo; mnóstwo usiłowań wykreślenia ich schematu było uwieńczone raczej niepowodzeniem. Homologizacja bruzd mózgowych miała na celu utożsamienie poszczególnych odcinków kory, co miałoby wielkie znaczenie z punktu widzenia anatomo-porównawczego oraz fizjologicznego. Pomimo wspomnianych niepowodzeń, znaleziono pewne ogólne wytyczne, które postaram się przedstawić na przykładach, opartych na cechach występujących u psa i u człowieka. Oglądając mózg psa z boku, łatwo ujrzeć tuż ponad – szczeliną węchową (fiesura rhinaiis) ukośnie wznoszący się, głęboki dół Sylwiusza (foesa Sylvii), przybierający u Hominidae postać : szczeliny Sylwiusza(fissura Sylv; i) Koniec górny u Sylwiusza otaczają u Canidae trzy łukowate bruzdy, równolegle do siebie ułożone . Read more „Pofaldowanie kory wyraza sie powstaniem – bruzd”