Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 5

Aby zbadać, czy wpływ lenalidomidu był różny w poszczególnych podgrupach, opracowano modele Coxa, z określeniem dla grupy badanej, podgrupy i interakcji między podgrupą a leczeniem. Warunki interakcji oceniono pod kątem istotności statystycznej. Porównanie odpowiedzi przed i po konsolidacji przeprowadzono za pomocą testu McNemara. Porównania między grupami w celu uzyskania najlepszej odpowiedzi podczas leczenia podtrzymującego i dla proporcji pacjentów z działaniami niepożądanymi wykonano za pomocą testu chi-kwadrat lub dokładnego testu Fishera. Read more „Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 5”

Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 4

Badanie miało 85% mocy do wykrycia istotnej różnicy przeżycia między grupami przy współczynniku ryzyka 1,42 za pomocą jednostronnego testu logarytmicznego na poziomie istotności 0,025 (dostosowanym do jednej analizy okresowej), z ostateczny poziom alfa 0,024. Jedna wstępnie określona analiza śródokresowa miała być wykonana, gdy zarejestrowano 180 zdarzeń (60% szacowanej całkowitej liczby zdarzeń), a korekta dla wielokrotnych porównań została wzięta pod uwagę zgodnie z metodą Lan-DeMets przy użyciu O Briena -Flamingowa funkcja wydawania alfa. Tymczasowa analiza została przeprowadzona w styczniu 2010 r. Przez niezależnego statystykę. Read more „Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 4”

Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 3

Przed wrześniem 2006 r. (Data pierwszej poprawki wprowadzającej fazę konsolidacji) pacjenci zostali losowo przydzieleni do schematu leczenia podtrzymującego (lenalidomid lub placebo). Leczenie kontynuowano do momentu, aż pacjent wycofał zgodę, choroba postępowała lub wystąpiły niedopuszczalne efekty toksyczne. Randomizacja była stratyfikowana według wyjściowych poziomów surowicy .2-mikroglobuliny (.3 mg na litr lub> 3 mg na litr), obecności lub braku delecji 13q na podstawie fluorescencyjnej hybrydyzacji in situ i odpowiedzi po przeszczepie uzyskanej w czas randomizacji (pełna lub bardzo dobra odpowiedź częściowa w przypadku częściowej odpowiedzi lub stabilnej choroby). Read more „Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 3”

Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 2

W badaniach z randomizacją doniesiono, że talidomid poprawia wskaźniki wolnego od przeżycia lub całkowitego przeżycia; jednakże długotrwałe stosowanie talidomidu wiązało się z wysoką częstością występowania ciężkiej neuropatii. Ponadto nie ma zgody co do korzyści stosowania talidomidu u pacjentów z niekorzystnym profilem cytogenetycznym w momencie rozpoznania lub u tych, u których uzyskano już pełną odpowiedź po przeszczepieniu. [7, 7, 11]. Zatem skuteczne leczenie podtrzymujące po transplantacji nadal występuje. Read more „Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 2”

Aspiryna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 3

W przypadku podejrzenia nawrotu konieczne jest obiektywne badanie.
Badanie zostało zaprojektowane przez członków komitetu sterującego. Dane zostały zebrane, utrzymane i przeanalizowane przez Dział Badań Klinicznych Uniwersytetu w Perugii we Włoszech. Protokół i poprawki zostały zatwierdzone przez komisję ds. Read more „Aspiryna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 3”

Aspiryna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 2

Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa była uważana za niesprowokowaną, kiedy doszło do niej bez żadnego znanego czynnika ryzyka dla tego zdarzenia. Główne kryteria wykluczenia można znaleźć w Dodatku uzupełniającym, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Projekt badania i interwencja
WARFASA była wieloośrodkowym, zainicjowanym przez badacza, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniem klinicznym. Kwalifikujący się pacjenci byli losowo przydzielani do aspiryny, 100 mg raz na dobę lub placebo przez 2 lata, z możliwością przedłużenia leczenia badanego. Read more „Aspiryna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 2”

Aspiryna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Około 20% pacjentów z niesprowokowaną żylną chorobą zakrzepowo-zatorową ma nawrót w ciągu 2 lat po ustąpieniu doustnej terapii przeciwzakrzepowej. Wydłużenie antykoagulacji zapobiega nawrotom, ale wiąże się ze zwiększonym krwawieniem. Korzyści z aspiryny w zapobieganiu nawrotowej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej są nieznane. Metody
W tym wieloośrodkowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, prowadzonym przez badaczy, pacjenci z pierwotnie niesprowokowaną żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, którzy ukończyli 6-18 miesięcy doustnego leczenia przeciwzakrzepowego, zostali losowo przydzieleni do aspiryny, 100 mg na dobę lub placebo przez 2 lata, z możliwość przedłużenia leczenia badawczego. Read more „Aspiryna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej”

Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 8

Wynik jest związany z intensywną strategią, którą zastosowano (wzmocniona indukcja, druga transplantacja u pacjentów, którzy nie mieli pełnej lub bardzo dobrej częściowej odpowiedzi po pierwszej transplantacji, 3 i konsolidacja) oraz aktywność nowych leków, które zostały użyte w leczeniu nawrotów. W naszym badaniu wymagana jest dłuższa obserwacja, aby ocenić rolę utrzymania lenalidomidu w ogólnym przeżyciu. McCarthy i wsp., Którzy przeprowadzili podobne randomizowane badanie fazy 3, w którym porównywano lenalidomid z placebo w leczeniu podtrzymującym po przeszczepieniu szpiczaka, zgłosili korzyść w zakresie przeżycia na korzyść grupy lenalidomidowej.19 Działania niepożądane zgłaszane w grupie lenalidomidu były zgodne z ustalonymi profilami toksyczności lenalidomidu. [14, 15] Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi były hematologiczne. Read more „Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 8”

Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 7

Zdarzenia niepożądane po randomizacji w leczonej populacji. W momencie odśluzowania (lipiec 2010 r.) 83 pacjentów (27%) w grupie lenalidomidu i 44 pacjentów (15%) w grupie otrzymującej placebo zaprzestało stosowania badanego leku z powodu działań niepożądanych. Mediana względnej intensywności dawki badanego leku (podana dawka podzielona przez docelową dawkę) wyniosła 83% w grupie lenalidomidu i 94% w grupie placebo. Tabela 3 zawiera listę najczęstszych zdarzeń niepożądanych. Read more „Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 7”

Cukrzyca i specyficzna dla życia śmiertelność w Mexico City

Większość dużych, prospektywnych badań dotyczących wpływu cukrzycy na śmiertelność skupia się na krajach o wysokim dochodzie, gdzie pacjenci mają dostęp do rozsądnie dobrej opieki medycznej i mogą otrzymywać leczenie w celu ustalenia i utrzymania dobrej kontroli glikemii. W tych krajach cukrzyca mniej niż podwaja współczynnik zgonów z jakiejkolwiek przyczyny. W krajach o średnich dochodach przeprowadzono niewiele dużych prospektywnych badań, w których otyłość i cukrzyca stały się powszechne, a kontrola glikemii może być słaba. Metody
W latach 1998-2004 zatrudniliśmy ok. 50 000 mężczyzn i 100 000 kobiet w wieku 35 lat lub starszych w badaniu prospektywnym w Mexico City w Meksyku. Read more „Cukrzyca i specyficzna dla życia śmiertelność w Mexico City”