Komora trzecia (rentriculus III) stanowi waska szpare, bedaca w przewazajacej swej czesci jama swiatla pecherzyka miedzymózgowiowego

Komora trzecia (rentriculus III) stanowi wąską szparę, będącą w przeważającej swej części jamą światła pęcherzyka międzymózgowiowego, do której dołącza się od przodu drobna część kresomózgowiowa. W komorze III rozróżniamy dwie, tj. prawą . i lewą, ściany boczne, utworzone przez wzgórze i na tyle do siebie zbliżone, że częstokroć zrastają się na pewnej przestrzeni ze sobą, tworząc tzw. – masę pośrednią (mass a intermedia). Read more „Komora trzecia (rentriculus III) stanowi waska szpare, bedaca w przewazajacej swej czesci jama swiatla pecherzyka miedzymózgowiowego”

kora mózgowa

Jedną z cech zasadniczych części półkulowej kresomózgowia jest mianowicie ta, że istota szara skupia się na obwodzie, otaczając umieszczoną pośrodkowo istotę białą. Spotykamy więc tutaj stosunki wręcz odmienne od tych, jakie zachodzą w rdzeniu kręgowym. W związku z rozwojem -płaszcza(pllium s. neencephalon), a więc z rozwojem, który cechuje nadewszystko rozrost istoty szarej obwodowej, tworzącej tzw. – korę mózgową (cortex cerebri), pojawia się na powierzchni półkul mózgowych szereg mniej lub więcej głębokich -bruzd(sulci), oddzielających od siebie wzniesienia, zwane –zawojami mózgowymi (gyri cerebrales). Read more „kora mózgowa”

czesc podkorowa

W skład każdej z półkul wchodzą trzy zasadnicze części: a) -węchomózgowie(rhinencephalon), b) część. podkorowa(pars suboortioalie) oraz c)-płaszcz albo kora mózgowa (pallium s. cortex) . Z powyższych części węchomózgowie oraz część podkorowa znajdują się w podstawie mózgu (basie cerebri}, a od góry są okryte, na kształt czapki, – płaszczem (pallium). Rozróżnienie w części półkulowej kresomózgowia trzech części posiada głębsze. Read more „czesc podkorowa”

Wechomózgowie

Węchomózgowie (rhinecephalon) jest jednym z rodowo najstarszych odcinków kresomózgowia który się wykształcił w związku ze zmysłem powonienia. W zależności od stopnia rozwoju zmysłu powonienia, węchomózgowie stanowi większą lub mniejszą część całej półkuli mózgowej, niezależnie jednak od swej wielkości jest ono zawsze umieszczone w podstawie mózgu, a częściowo i wokół ciała modzelowatego. Węchomózgowie posiada budowę nader zawiłą i aby ją zrozumieć należy się posiłkować mózgiem widzianym od dołu (od strony podstawy) i od strony przyśrodkowej, po oddzieleniu obu półkul od siebie. W skład węchomózgowia wchodzą dwie zasadnicze części: – płat węchowy (lobus olfactorius) i – obszar ośrodkowy, stanowiący – część korową (pars corticalie), Obydwa te obszary są zresztą między sobą w ścisłej łączności, Płat węchowy (lobus olfactoriusy czyli – część obwodowa węchomózgowia dzieli się na dwa płaty wtórne: na 1) – Płat węchowy przedni (lobus alf. ant. Read more „Wechomózgowie”

Caloksztalt tych nici ujmujemy nazwa – nerwu wechowego

Rozpoczyna się on na przedzie maczugowatym zgrubieniem, zwanym – opuszką węchową (bulbus olf. ), w której się kończą bezrdzenne –nici węchowe (fila olfactoria), ciągnące się od błony śluzowej części węchowej jamy nosowej. Całokształt tych nici ujmujemy nazwą – nerwu węchowego (n. o lfactorius ; ). Ku tyłowi opuszka ulega przewężeniu, przechodząc w –szlak węchowy (tractus olfactorius), dzielący się niebawem na dwa ramiona, rozchodzące się pod kątem ostrym. Read more „Caloksztalt tych nici ujmujemy nazwa – nerwu wechowego”

plat wechowy tylny

Tak się przedstawia budowa płata węchowego przedniego. 2) –płat węchowy tylny (lobus olfactorius post. ) jest, jako całość, położony w tyle od płata przedniego, ściślej mówiąc w kącie, utworzonym przez rozchodzące się zawoje węchowe. Na budowę płata węchowego składają się: położony na przedzie – trójkąt wechowy (trigonum olf. ) , umieszczona nieco bardziej ku tyłowi- istota porowata przednia (subst, perforata ant. Read more „plat wechowy tylny”

Cialo prazkowane posiada poczatkowo budowe jednolita

Ciało prążkowane posiada początkowo budowę jednolitą, niebawem jednak włókna nerwowe, udające się do lub od kory mózgowej (pallium), wdzierają się w obrąb jego utkania, dzieląc je na dwa skupienia neuronowe wtórne. Są to: przyśrodkowo leżące i graniczące ze wzgórzem – jądro ogoniaste (nucleus caudatus) i umieszczone bardziej bocznie – jądro soczewkowate (nucleus lentiformis) . Pęczki włókien do – i odkorowych, oddzielające od siebie te jądra, mają nazwę – torebki wewnętrznej (oapsula interna). Była już o niej wzmianka powyżej Jądro ogoniaste posiada kształt wielkiego przecinka, skierowanego główką(capuc nuclei caudati) ku przodowi, tworzącego częścią pośrodkową(corpus nuclei caudati) ścianę boczną komory bocznej i wreszcie sięgającego ścieńczonym – ogonem (cauda nuclei caudati) aż w sąsiedztwo zawoju hipokampa . Dokładne wyobrażenie o budowie i o stosunkach topograficznych jądra ogoniastego można sobie wyrobić jedynie na podstawie zbadania wielu kolejnych przekrojów poprzecznych kresomózgowia. Read more „Cialo prazkowane posiada poczatkowo budowe jednolita”

poszczególne odcinki kory wykazuja pewne róznice w swej cytoarchitektonice

Równolegle do rozrostu powierzchni kory mózgowej, powodującego jej pofałdowanie, następuje u ssaków i przyrost jej miąższości, co wyraża się przez wyróżnicowanie się sześciu warstw neuronowych. Tymi warstwami, wymieniając je od powierzchni kresomózgowia w kierunku ośrodka półowalnego, są: l) warstwa graniczna (lamina zonałis), 2) warstwa ziarnista zewn. (lam. granularis ext. }, 3) warstwa piramidowa (lam. Read more „poszczególne odcinki kory wykazuja pewne róznice w swej cytoarchitektonice”

Niepomierny rozrost pólkuli mózgowej

Niepomierny rozrost półkuli mózgowej u Hominidae wypowiada się przede wszystkim silnym rozwojem -płata czoIowego (lobus frontalis), -płata potylicznego(lobus. occipitalie) i płata skroniowego(lobue temporalis), natomiast – płat ciemieniowy (lobus parietalis) nie wykazuje większych zmian. Rozmieszczenie wymienionych płatów jest następujące: -płat czołowy (lobus frontalis) jest oddzielony od płata ciemieniowego (lobus parietalis)- Bruzdą ośrodkową (sulcus centra lis Rolandi), od płatów tych oddziela dół Sylwiusza – płat skroniowy (lobus, temporalis) wreszcie biegun tylny półkuli jest reprezentowany przez – płat potyliczny (lobus occipitaiis), Najlepiej odgraniczonym jest płat czołowy (ku przodowi od linii: bruzda Sylwiusza – bruzda ośrodkowa Rolanda l), natomiast rozgraniczenie pozostałych płatów jest raczej umowne. Dobrze rozwinięty płat skroniowy występuje jedynie u Primates wraz z Hominidae. Należy nadmienić, że w głębi dołu Sylwiusza znajdujemy niewielki odcinek kory, zwany – wyspą Reila (instila Reili). Read more „Niepomierny rozrost pólkuli mózgowej”

Szlak mózdzkowo- czerwienny

Szlak móżdżkowo- czerwienny (tr. cerebello-tegmentalis) rozpoczyna się w jądrze zębatym móżdżku (nucleus dentatus), po czym kieruje się poprzez ramię mózgowe (brachćum. conjunctirum. ) ku stronie przeciwległej, kończąc się w jądrze czerwiennym. Ze swej strony jądro zębate otrzymuje podniety od kory móżdżkowej za pośrednictwem włókien – szlaku móżdżkowo- zębatego (tr. Read more „Szlak mózdzkowo- czerwienny”