Komora trzecia (rentriculus III) stanowi waska szpare, bedaca w przewazajacej swej czesci jama swiatla pecherzyka miedzymózgowiowego

Komora trzecia (rentriculus III) stanowi wąską szparę, będącą w przeważającej swej części jamą światła pęcherzyka międzymózgowiowego, do której dołącza się od przodu drobna część kresomózgowiowa. W komorze III rozróżniamy dwie, tj. prawą . i lewą, ściany boczne, utworzone przez wzgórze i na tyle do siebie zbliżone, że częstokroć zrastają się na pewnej przestrzeni ze sobą, tworząc tzw. – masę pośrednią (mass a intermedia). Read more „Komora trzecia (rentriculus III) stanowi waska szpare, bedaca w przewazajacej swej czesci jama swiatla pecherzyka miedzymózgowiowego”

zachylek podnasadkowy

W okolicy nasadki komora III może tworzyć następujące zachyłki: -zachylek nadnasadkowy (recessus suprapinealis), – zachyłek nasadkowy (recessus pinealis) i wreszcie- zachyłek podnasadkowy [recessus infrapinealis). Światło komory komunikuje się poniżej spoidła tylnego z wodociągiem Sylwinsza, a na przedzie z obydwiema – komorami bocznymi (ventriculi lat. )kresomózgowia za pośrednictwem dwóch symetrycznych otworów Monroego (forr. Monroi). Kresomózgowie ((telencephalon). Read more „zachylek podnasadkowy”

kora mózgowa

Jedną z cech zasadniczych części półkulowej kresomózgowia jest mianowicie ta, że istota szara skupia się na obwodzie, otaczając umieszczoną pośrodkowo istotę białą. Spotykamy więc tutaj stosunki wręcz odmienne od tych, jakie zachodzą w rdzeniu kręgowym. W związku z rozwojem -płaszcza(pllium s. neencephalon), a więc z rozwojem, który cechuje nadewszystko rozrost istoty szarej obwodowej, tworzącej tzw. – korę mózgową (cortex cerebri), pojawia się na powierzchni półkul mózgowych szereg mniej lub więcej głębokich -bruzd(sulci), oddzielających od siebie wzniesienia, zwane –zawojami mózgowymi (gyri cerebrales). Read more „kora mózgowa”

Zawój hipokampa

Zawój hipokampa jest oddzielony od zawoju zębatego głęboką – szczeliną hipokampa (fissura hippocampi), która, wtłaczając w głąb komory bocznej część kory mózgowej, tworzy tam podłużne wzniesienie, zwane –rogiem Ammona (corrui Amrnorus ), Róg Ammona, położony między odcinkami końcowymi zawoju zębatego i zawoju sklepieniowego, może być widoczny dopiero po otworzeniu komory bocznej lub na przekrojach poprzecznych mózgu. Gdybyśmy teraz myślowo połączyli w jedną całość obydwa płaty węchowe z obydwoma zawojami węchowymi korowymi, tj. z zawojem sklepieniowym i z zawojem zębatym, otrzymalibyśmy obraz węchomózgowia pod postacią podwójnej obręczy, otaczającej wokół ciało modzelowate, a poniekąd i komorę. Czuję się w obowiązku zaznaczyć tutaj, że powyższy obraz ośrodków węchomózgowia stanowi znaczne uproszczenie stosunków rzeczywistych. Istotnie, w związku z przodującą rolą zmysłu powonienia u ssaków, budowa węchomózgowia wykazuje niezwykle zawiły układ stosunków, nie poddający się zwięzłemu przedstawieniu . Read more „Zawój hipokampa”

Pofaldowanie kory wyraza sie powstaniem – bruzd

Pofałdowanie kory wyraża się powstaniem – bruzd (sulci) i – zawojów mózgowych (gyri cerebrales), Marsupiatia, Insectirora, Rodentia i Chiroptera posiadają półkule gładkie (Mammalia Lissencepha la) , pozostałe ssaki cechuj e pofałdowanie kory (Mammalia gyrenoephala). Zarówno ilość bruzd, jak i ich układ są nader zmienne gatunkowo i osobniczo; mnóstwo usiłowań wykreślenia ich schematu było uwieńczone raczej niepowodzeniem. Homologizacja bruzd mózgowych miała na celu utożsamienie poszczególnych odcinków kory, co miałoby wielkie znaczenie z punktu widzenia anatomo-porównawczego oraz fizjologicznego. Pomimo wspomnianych niepowodzeń, znaleziono pewne ogólne wytyczne, które postaram się przedstawić na przykładach, opartych na cechach występujących u psa i u człowieka. Oglądając mózg psa z boku, łatwo ujrzeć tuż ponad – szczeliną węchową (fiesura rhinaiis) ukośnie wznoszący się, głęboki dół Sylwiusza (foesa Sylvii), przybierający u Hominidae postać : szczeliny Sylwiusza(fissura Sylv; i) Koniec górny u Sylwiusza otaczają u Canidae trzy łukowate bruzdy, równolegle do siebie ułożone . Read more „Pofaldowanie kory wyraza sie powstaniem – bruzd”

Kora umozliwia nic tylko korzystanie z tego, co sie odziedziczylo po przodkach

Kora umożliwia nic tylko korzystanie z tego, co się odziedziczyło po przodkach, ale również pozwala czynić nowe zdobycze i je odpowiednio zużytkowywać. Kora wreszcie jest miejscem, gdzie zawiązują się odruchy warunkowe oraz praksje, tj. czynności wyuczone, celowe, zautomatyzowane dużym doświadczeniem (np. funkcja zapalania zapałki, gra na fortepianie itd. ). Read more „Kora umozliwia nic tylko korzystanie z tego, co sie odziedziczylo po przodkach”

Szlaki dordzeniowe albo – odmózgowiowe

Przyczyn skrzyżowań szlakowych nie udało się dotychczas ostatecznie wyjaśnić, wiele danych przemawia jednak za tym, że przebieg heteromeryczny jest w stosunku do przebiegu jednostronnego (tautomerycznego) zjawiskiem raczej pierwotnym Spośród b. dużej ilości szlaków, wchodzących w skład ukł. nerw. ośrodkowego, będą poniżej opisane tylko szlaki odgrywające większą, z tych lub innych względów, rolę. Szlaki dordzeniowe albo – odmózgowiowe. Read more „Szlaki dordzeniowe albo – odmózgowiowe”

Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim

Chemioterapia wysokodawkowa z autologicznym przeszczepieniem komórek macierzystych jest standardowym leczeniem dla młodych pacjentów ze szpiczakiem mnogim. Choroba resztkowa prawie zawsze występuje po transplantacji i jest odpowiedzialna za nawrót choroby. W tej fazie 3, kontrolowanej placebo, badano skuteczność leczenia podtrzymującego lenalidomidem po transplantacji. Metody
Losowo przydzielono 614 pacjentów w wieku poniżej 65 lat, którzy cierpieli na chorobę bez progresji po transplantacji pierwszego rzutu, do leczenia podtrzymującego lenalidomidem (10 mg na dobę przez pierwsze 3 miesiące, zwiększono do 15 mg, jeśli jest tolerowana) lub placebo do nawrotu. Read more „Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim”

Aspiryna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej

Około 20% pacjentów z niesprowokowaną żylną chorobą zakrzepowo-zatorową ma nawrót w ciągu 2 lat po ustąpieniu doustnej terapii przeciwzakrzepowej. Wydłużenie antykoagulacji zapobiega nawrotom, ale wiąże się ze zwiększonym krwawieniem. Korzyści z aspiryny w zapobieganiu nawrotowej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej są nieznane. Metody
W tym wieloośrodkowym badaniu z podwójnie ślepą próbą, prowadzonym przez badaczy, pacjenci z pierwotnie niesprowokowaną żylną chorobą zakrzepowo-zatorową, którzy ukończyli 6-18 miesięcy doustnego leczenia przeciwzakrzepowego, zostali losowo przydzieleni do aspiryny, 100 mg na dobę lub placebo przez 2 lata, z możliwość przedłużenia leczenia badawczego. Read more „Aspiryna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej”

Cukrzyca i specyficzna dla życia śmiertelność w Mexico City cd

Zgony uczestników badania, które odnotowano w rejestrze zgonów, zostały potwierdzone przez kolejne wizyty w domach uczestników. Wszystkie choroby odnotowane na świadectwie zgonu są kodowane w rejestrze zgodnie z kryteriami określonymi w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób, 10-ta Rewizja (ICD-10) 13. Badani klinicyści dokonali przeglądu świadectw zgonu i zaakceptowali cukrzycę jako przyczynę wyłącznie dla zgonów, które uznano być skutkiem ostrych kryzysów cukrzycowych. W przypadku wszystkich innych zgonów z jakimkolwiek wzmianką o cukrzycy jako bezpośredniej lub poprzedzającej przyczynę zgonu (tj. W Części I świadectwa zgonu), klinicyści z badania wybrali odpowiednią przyczynę inną niż cukrzyca. Read more „Cukrzyca i specyficzna dla życia śmiertelność w Mexico City cd”