Szlak zwojowy

Szlak zwojowy (tractus Golli et Burdachi) jest najważniejszym szlakiem, przewodzącym bodźce czuciowe ze zwojów kręgowych do rdzenia przedłużonego, a stąd, za pośrednictwem nowych dróg, do wzgórza i do kory mózgowej. Szlak zwojowy powstaje z tych części neurytów komórek zwojów rdzeniowych, które nie kończą się w istocie szarej rdzenia, lecz oderwawszy . się od korzonków grzbietowych wchodzą w skład powrózka grzbietowego . Tutaj każde z tych włókien zagina się ku przodowi, jako włókno tautomeryczne, i wędruje aż do rdzeniomózgowia, kończąc się w – jądrach Gollai Burdacha (nuclei Golli et Burdachi). Należy zaznaczyć, że włókna pochodzące od zwojów rdzeniowych, odbierających bodźce od kończyn tylnych i od odcinka tylnego, tułowia, zajmują okolicę przyśrodkową powrózka grzbietowego (pęczek GoIIa), natomiast włókna przewodzące czucie z kończyn przednich i od przedniego odcinka tułowia, umieszczają się w części bocznej powrózka (pęczek Burdacha). Read more „Szlak zwojowy”

Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 5

Aby zbadać, czy wpływ lenalidomidu był różny w poszczególnych podgrupach, opracowano modele Coxa, z określeniem dla grupy badanej, podgrupy i interakcji między podgrupą a leczeniem. Warunki interakcji oceniono pod kątem istotności statystycznej. Porównanie odpowiedzi przed i po konsolidacji przeprowadzono za pomocą testu McNemara. Porównania między grupami w celu uzyskania najlepszej odpowiedzi podczas leczenia podtrzymującego i dla proporcji pacjentów z działaniami niepożądanymi wykonano za pomocą testu chi-kwadrat lub dokładnego testu Fishera. Read more „Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 5”

Próba dekompresyjnej kraniektomii z powodu urazowego nadciśnienia śródczaszkowego ad 7

Analiza wyników pierwotnych i wtórnych. Rysunek 2. Rysunek 2. Skumulowany wykres słupkowy rozszerzonej skali Glasgow (GOS-E) Wyniki po 6 i 12 miesiącach. Podstawowy pomiar wyników został oceniony przy użyciu GOS -E, globalna skala wyników oceniająca niezależność funkcjonalną, pracę, działalność społeczną i rekreacyjną oraz relacje osobiste.12 Osiem kategorii wyników to śmierć, stan wegetatywny (niezdolność do wykonywania poleceń), niższa ciężka niepełnosprawność (w zależności od troski); górna ciężka niepełnosprawność (niezależna w domu), niższa umiarkowana niepełnosprawność (niezależna w domu i poza domem, ale z pewną niepełnosprawnością fizyczną lub umysłową), wyższa umiarkowana niepełnosprawność (niezależna w domu i poza domem, ale z pewną niepełnosprawnością fizyczną lub umysłową, z mniejszą zakłócenie niż niższa umiarkowana niepełnosprawność), niższy dobry powrót do zdrowia (możliwość wznowienia normalnych czynności z niektórymi problemami związanymi z urazem) i poprawa w górnym poziomie (bez problemów). Read more „Próba dekompresyjnej kraniektomii z powodu urazowego nadciśnienia śródczaszkowego ad 7”

Cukrzyca i specyficzna dla życia śmiertelność w Mexico City ad 5

Jednak wśród uczestników bez cukrzycy wskaźnik masy ciała w momencie rekrutacji silnie przewidywał występowanie cukrzycy podczas obserwacji, o czym świadczy silny związek z częstością występowania cukrzycy w podgrupie osób, które przeżyły w okresie od 2015 do 2016 r. (Rys. S1 w Uzupełniającym dodatku). Cukrzyca i wskaźniki śmierci z dowolnej przyczyny
W ciągu około 12 lat obserwacji 9674 zgonów z wszystkich przyczyn wystąpiło pomiędzy 35 a 84 rokiem życia wśród uczestników, którzy przed rekrutacją nie mieli żadnej znanej choroby innej niż cukrzyca. Na rycinie przedstawiono wskaźniki częstości zgonów z jakiejkolwiek przyczyny wśród uczestników z uczestnikami bez wcześniej rozpoznanej cukrzycy, w zależności od płci i grupy wiekowej. Read more „Cukrzyca i specyficzna dla życia śmiertelność w Mexico City ad 5”