Dychawica oskrzelowa

Dychawica oskrzelowa Dychawica oskrzelowa (asthma bronchiale ) jest schorzeniem o różnej etiologii i patogenezie. Może ona być także alergiczna, gdyż wywołują ją rozmaite- alergeny,- jak różnego rodzaju spożyte białka, drobnoustroje, rozwijające się na bloriach, śluzowych dróg oddechowych, pyłki pierza, pyłki mieszkaniowe, pył mączny, rozmaite zapachy i inne. Niektóre czynniki o charakterze fizycznym, jak wysoka ciepłota otoczenia, światło słoneczne, niskie ciśnienie barometryczne, a zwłaszcza nagłe jego zmiany mogą, również wywołać napad dychawic lub ułatwić jej wystąpienie PHY działaniu właściwych czynników. Powstaje ona przeważnie u ludzi z chwiejną równowagą układu wegetatywnego szczególnie tam, gdzie mamy wzmożone napięcie nerwu błędnego. Napady dychawicy powstają przeważnie w nocy podczas snu, gdyż wtedy nerw błędny wykazuje większe napięcie. Read more „Dychawica oskrzelowa”

Ostatnim skladnikiem czesci wzrokowej podwzgórza jest -blaszka kolcowa

Ostatnim składnikiem części wzrokowej podwzgórza jest –blaszka kolcowa (lamina terminalis ), Blaszka ta, umieszczona prostopadle w płaszczyźnie czołowej, rozpościera się między skrzyżowaniem wzrokowym i spoidłem mózgowym przednim (commissura cerebri ant. ) i stanowi ścianę przednią komory . l) Jak już wspomniałem – część wzrokowa podwzórza bywa zazwyczaj traktowana jako część międzymózgowia (diencepbalon), Wzorując się jednak na sposobie ujęcia E. Viljigera, przedstawiam tą część mózgowia jako część nie parzystą kresomózgowia. J3. Read more „Ostatnim skladnikiem czesci wzrokowej podwzgórza jest -blaszka kolcowa”

wewnatrz pólkul mózgowych

Znajdziemy je tuż u górnego końca blaszki końcowej (lamina terminaiis), bezpośrednio pod kolcem- ciała modzelowatego. Nader zawiłą i trudną do zrozumienia budowę posiada drugie pasmo skojarzeniowe węchomózgowia, które nazwaliśmy – skepieniem (fornix). Sklepienie posiada zasadniczo kształt wyciągniętej litery X, a więc składa się z dwóch ramion podłużnych (jedno należące do półkuli mózgowej lewej, a drugie do prawej l), zrośniętych ze sobą pośrodku . Wyobraźmy sobie teraz, że tę literę, wyciętą z papieru, obwijamy dookoła palca i tak zwinięte podkowiasto sklepienie umieszczamy wewnątrz półkul mózgowych w ten sposób, aby znalazło się ono ponad blaszką nabłonkową komory (lamina episheiiaiis vetitr. 111), a pod ciałem modzelowatym. Read more „wewnatrz pólkul mózgowych”

Podstawe kazdej z pólkul stanowi czesc podkorowa kresomózgowia

Jako całość, część półkul ową kresomózgowia możemy sobie wyobrazić pod postacią dwóch – półkul mózgowych(hemisphaeria cerebri), prawej i lewej, oddzielonych od siebie – szczeliną podłużną (fissura longitudinalis cerebri). Odchodzą one od części wzrokowej podwzgórza i są połączone z sobą za pośrednictwem ciała modzelowatego (corpus callosum) . Podstawę każdej z półkul stanowi – część podkorowa kresomózgowia, a wewnątrz znajdujemy szczelinowatą – komorę boczną (rentriculus lat. ), komunikującą się otworem Monroego (Jor. Monroi) z komorą . Read more „Podstawe kazdej z pólkul stanowi czesc podkorowa kresomózgowia”

Mniejszy ciezar mózgowia kobiety daje sie miedzy innymi wytlumaczyc jej mniejsza masa ciala

Oczywiste, że waga względna mózgowia nie wyczerpuje jeszcze zagadnienia, albowiem wchodzą tutaj w grę jeszcze tak ważne czynniki, jak wielkość albo powierzchnia kory mózgowej oraz jej sprawność, stan oraz liczebność szlaków nerwowych, wzajemne stosunki poszczególnych części układu nerwowego ośrodkowego itd. Przeciętna waga mózgowia mężczyzny wynosi wg E. Villigera 1375 g. , kobiety zaś 1245 g. Mniejszy ciężar mózgowia kobiety daje się między innymi wytłumaczyć jej mniejszą masą ciała. Read more „Mniejszy ciezar mózgowia kobiety daje sie miedzy innymi wytlumaczyc jej mniejsza masa ciala”

Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 5

Charakterystyka pacjentów. Spośród 568 pacjentów włączonych do badania, 460 losowo przydzielono do grupy badanej: 231 do grupy lenalidomidu i 229 do grupy placebo. Wiek, płeć, stadium choroby i poziom .2-mikroglobuliny w surowicy na rejestracja była równomiernie rozłożona w dwóch grupach (tabela 1). Analiza cytogenetyczna nie była wymagana. Read more „Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 5”

Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 8

Mediana czasu do rozpoznania raka hematologicznego po randomizacji wynosiła 28 miesięcy (zakres od 12 do 46) u pacjentów z grupą lenalidomidu, a rak hematologiczny, który wystąpił u pacjenta w grupie placebo, został zdiagnozowany po 30 miesiącach. Mediana czasu do rozpoznania raka litego guza po randomizacji wynosiła 15 miesięcy (zakres od 3 do 51) w grupie lenalidomidu i 21 miesięcy (zakres od 6 do 34) w grupie placebo. Czterech z 10 pacjentów z guzami litymi zrestartowało lenalidomid po operacji drugiego nowotworu pierwotnego. Jeden przypadek drugiego pierwotnego raka (czerniaka) odnotowano u pacjenta w grupie placebo po krzyżowaniu z lenalidomidem. Read more „Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 8”

Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 7

Zdarzenia niepożądane po randomizacji w leczonej populacji. W momencie odśluzowania (lipiec 2010 r.) 83 pacjentów (27%) w grupie lenalidomidu i 44 pacjentów (15%) w grupie otrzymującej placebo zaprzestało stosowania badanego leku z powodu działań niepożądanych. Mediana względnej intensywności dawki badanego leku (podana dawka podzielona przez docelową dawkę) wyniosła 83% w grupie lenalidomidu i 94% w grupie placebo. Tabela 3 zawiera listę najczęstszych zdarzeń niepożądanych. Read more „Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 7”

Próba dekompresyjnej kraniektomii z powodu urazowego nadciśnienia śródczaszkowego ad 8

(Szczegóły przedstawiono na rys. S2 oraz w tabelach S12 i S16 w dodatkowym dodatku). Podobnie jak w przypadku wyników GOS-E po 6 miesiącach, test dobroci dopasowania odrzucał założenie dotyczące współczynnika proporcjonalności w analizach wyników GCS (.2 = 10,79, 3 df, P = 0,01); wyniki opisowe przedstawiono w Tabeli 3. Kontrola ciśnienia wewnątrzczaszkowego była lepsza w grupie operacyjnej niż w grupie medycznej, co pokazują znaczące różnice w pięciu odpowiednich wcześniej określonych środkach (Tabela 3). Nie było międzygrupowej różnicy w wartościach mediany czasu do wypisu (w tym śmierci) na OAiIT. Read more „Próba dekompresyjnej kraniektomii z powodu urazowego nadciśnienia śródczaszkowego ad 8”

Zespół Guillain-Barré związany z infekcją wirusową Zika w Kolumbii ad

Do stycznia 2016 r. Wybuch infekcji ZIKV rozprzestrzenił się na większość regionów Kolumbii. Jednocześnie odnotowano wzrost liczby zaburzeń neurozapalnych. Tutaj opisujemy obserwacyjne kliniczne i wirusologiczne badanie przypadków zespołu Guillain-Barré, które oceniano w kontekście wybuchu ZIKV w Kolumbii, co dodatkowo potwierdza związek między Zakażenie ZIKV i zespół Guillain-Barré – w szczególności forma ostrej zapalnej polineuropatii demielinizacyjnej (AIDP). Metody
Studiuj populację i projekt
W momencie wybuchu infekcji ZIKV w Kolumbii wszyscy pacjenci, u których zespół Guillain-Barré został zdiagnozowany w sześciu ośrodkach uniwersyteckich od stycznia do marca 2016 r., Oceniani byli prospektywnie w ramach badania Neuroviruses Emerging in the Americas Study (NEAS) (zob. Read more „Zespół Guillain-Barré związany z infekcją wirusową Zika w Kolumbii ad”