W chorobie posurowiczej niewatpliwie istnieje zwiazek z przeciwcialami

Po drugim wstrzyknięciu surowicy, dokonanym w 7-10 dniu lub później, a nawet w kilka miesięcy po pierwszym wstrzyknięciu objawy wystąpią prawie natychmiast i są znacznie bardziej nasilone. Występuje więc rozległa swędząca wysypka, silne bóle, uporczywy obrzęk stawów, znaczne osłabienie ogólne, niepokój, zawroty głowy, często zamroczenia, duszność z osłabienia czynności serca, sinica, spadek ciśnienia krwi, wreszcie może nastąpić zapaść doprowadzająca do śmierci. Ten obraz choroby posurowiczej przypomina wstrząs anafilaktyczny i na szczęście zdarza się bardzo rzadko. Choroba posurowicza lekko przebiegająca jest zjawiskiem dość częstym. W chorobie posurowiczej niewątpliwie istnieje związek z przeciwciałami, znajdującymi się we krwi lub w komórkach, gdyż pierwsza dawka surowicy nie wywołuje groźnych objawów choroby posurowiczej. Read more „W chorobie posurowiczej niewatpliwie istnieje zwiazek z przeciwcialami”

Surowice konskie

Surowice końskie natomiast mają także różną toksyczność, Konie np. o ciemnej sierści mają surowicę mniej toksyczną niż inne. Poza tym uczulenia na pewne białka mogą pochodzić z przewodu pokarmowego. Doświadczenia wykazały, że ludzie karmieni mięsem końskim są hardziej uczuleni na działanie surowicy końskiej. Na plan pierwszy jednak wysuwa się skaza alergiczna, od której zależy różna odczynowość ustroju na -te same dawki antygenu. Read more „Surowice konskie”

Alergia pokarmowa

Alergia pokarmowa Odmianą chorób alergicznych jest tzw. alergia pokarmowa. Powstaje ona dzięki temu; że z przewodu pokarmowego wchłaniają się niedostatecznie rozłożone pokarmy szczególnie białkowe przez nadmiernie przepuszczalną błonę śluzową. Alergenami dla niektórych osobników mogą być różne pokarmy. Dla niemowląt np. Read more „Alergia pokarmowa”

wewnatrz pólkul mózgowych

Znajdziemy je tuż u górnego końca blaszki końcowej (lamina terminaiis), bezpośrednio pod kolcem- ciała modzelowatego. Nader zawiłą i trudną do zrozumienia budowę posiada drugie pasmo skojarzeniowe węchomózgowia, które nazwaliśmy – skepieniem (fornix). Sklepienie posiada zasadniczo kształt wyciągniętej litery X, a więc składa się z dwóch ramion podłużnych (jedno należące do półkuli mózgowej lewej, a drugie do prawej l), zrośniętych ze sobą pośrodku . Wyobraźmy sobie teraz, że tę literę, wyciętą z papieru, obwijamy dookoła palca i tak zwinięte podkowiasto sklepienie umieszczamy wewnątrz półkul mózgowych w ten sposób, aby znalazło się ono ponad blaszką nabłonkową komory (lamina episheiiaiis vetitr. 111), a pod ciałem modzelowatym. Read more „wewnatrz pólkul mózgowych”

Zawój hipokampa

Zawój hipokampa jest oddzielony od zawoju zębatego głęboką – szczeliną hipokampa (fissura hippocampi), która, wtłaczając w głąb komory bocznej część kory mózgowej, tworzy tam podłużne wzniesienie, zwane –rogiem Ammona (corrui Amrnorus ), Róg Ammona, położony między odcinkami końcowymi zawoju zębatego i zawoju sklepieniowego, może być widoczny dopiero po otworzeniu komory bocznej lub na przekrojach poprzecznych mózgu. Gdybyśmy teraz myślowo połączyli w jedną całość obydwa płaty węchowe z obydwoma zawojami węchowymi korowymi, tj. z zawojem sklepieniowym i z zawojem zębatym, otrzymalibyśmy obraz węchomózgowia pod postacią podwójnej obręczy, otaczającej wokół ciało modzelowate, a poniekąd i komorę. Czuję się w obowiązku zaznaczyć tutaj, że powyższy obraz ośrodków węchomózgowia stanowi znaczne uproszczenie stosunków rzeczywistych. Istotnie, w związku z przodującą rolą zmysłu powonienia u ssaków, budowa węchomózgowia wykazuje niezwykle zawiły układ stosunków, nie poddający się zwięzłemu przedstawieniu . Read more „Zawój hipokampa”

otwór Monroego

Pomiędzy słupami sklepieniowymi :z jednej strony, a kolcem i kolanem ciała modzelowatego z drugiej, znajdujemy nader cienką błonę – przegrodę przezroczystą (septum. peilucidum), stanowiącą zrośnięte ze sobą i niedorozwinięte części ścian pęcherzyków kresomózgowia. W tyle od słupa sklepieniowego, a przed końcem przednim wzgórza, widnieje – otwór Monroego (for. Monroi), łączący każdą z komór bocznych z komorąI. Jak wspomniałem powyżej, obydwa słupy trzonu ciała modzelowatego łączą, się ze sobą we wspólny – trzon(corpus forniois), lecz niebawem ulegają rozłączeniu, tworząc dwie symetryczne – odnogi sklepieniowe (crura. Read more „otwór Monroego”

Kora mózgowa

Kora mózgowa. Trzecim składnikiem zasadniczym części półkulowej kresomózgowia jest płaszcz(pallium) albo – kora mózgowa(cortex cerebri) czyli wreszcie nowomózgowie (neencephalon). Anatomia porównawcza uczy, że ze wszystkich kręgowców właśnie ssaki charakteryzują się największym rozrostem kory mózgowej, wskutek czego zasługują na nazwę – korowców corticalia), w przeciwieństwie do pozostałych kręgowców, będących podkorowcami(suboorticaiia). Ten niebywały rozrost kory podąża równolegle ze wzrostem inteligencji, a przede wszystkim ze wzmożeniem się funkcji kojarzenia. Kojarzenie jest to przeciwstawianie sobie możliwie największej ilości podniet, dochodzących z całego ciała, a zwłaszcza ze świata zewnętrznego, za pośrednictwem telereceptorów. Read more „Kora mózgowa”

SZLAKI NERWOW

SZLAKI NERWOW E Pod nazwą – szlaki nerwowe rozumiemy wiązki włókien, utrzymujące łączność między poszczególnymi ośrodkami. W zależności od ilości neuronów, biorących udział w budowie danego szlaku, rozróżniamy szlaki: jedno,- dwu,- wieloneuronowe. Ogól szlaków przewodzących podniety od mózgowia w kierunku rdzenia posiada charakter ruchowy. Nazywamy je szlakami dordzeniowymi lub- odmózgowiowymi. Szlaki przewodzące podniety w kierunku przeciwnym, tj. Read more „SZLAKI NERWOW”

Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 2

W badaniach z randomizacją doniesiono, że talidomid poprawia wskaźniki wolnego od przeżycia lub całkowitego przeżycia; jednakże długotrwałe stosowanie talidomidu wiązało się z wysoką częstością występowania ciężkiej neuropatii. Ponadto nie ma zgody co do korzyści stosowania talidomidu u pacjentów z niekorzystnym profilem cytogenetycznym w momencie rozpoznania lub u tych, u których uzyskano już pełną odpowiedź po przeszczepieniu. [7, 7, 11]. Zatem skuteczne leczenie podtrzymujące po transplantacji nadal występuje. Read more „Konserwacja Lenalidomidu po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 2”

Próba dekompresyjnej kraniektomii z powodu urazowego nadciśnienia śródczaszkowego ad 9

Badanie DECRA miało na celu ocenę skuteczności wczesnej kraniektomii – oferowanej jako leczenie w stadium 2 w ciągu 72 godzin po urazie – w przypadku umiarkowanego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego (ciśnienie śródczaszkowe,> 20 mm Hg przez 15 minut w ciągu godziny [ciągły lub skumulowany] ) u pacjentów z rozlanym TBI.9 Badanie RESCUEicp miało na celu ocenę skuteczności dekompresyjnej kraniektomii oferowanej jako leczenie ostatniej szansy.11 Ponadto pacjenci z krwiakiem śródczaszkowym (ewakuowanym lub nieszczepionym) byli wykluczeni z badania DECRA, podczas gdy oni reprezentowali prawie 20% pacjentów w badaniu RESCUEicp. Co więcej, jednostronna dekompresyjna craniektomia (hemicraniektomia) nie była dozwolona przez protokół badania DECRA, podczas gdy była to opcja w protokole badania RESCUEicp. Nasza próba dostarcza ilościowych dowodów, aby poinformować debatę na temat historycznych obaw, że dekompresyjna kraniektomia po prostu zwiększa liczbę pacjentów, którzy przeżyją w stanie wegetatywnym.8 Przewaga przeżywalności dekompresyjnej kraniektomii w tej próbie została przełożona na zależne i niezależne życie. Klinicyści i członkowie rodziny będą musieli zdawać sobie sprawę z tej kwestii przy podejmowaniu decyzji dotyczących opcji leczenia. Lepsza kontrola ciśnienia śródczaszkowego po zabiegu chirurgicznym mogła przyczynić się do umieralności, która była niższa niż w przypadku leczenia medycznego, ale nasza próba nie przetestowała tej hipotezy. Read more „Próba dekompresyjnej kraniektomii z powodu urazowego nadciśnienia śródczaszkowego ad 9”