Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka cd

W szczególności, dla pacjentów z grupy aprotyniny, dawkę testową 40 000 kallikreinowych jednostek międzynarodowych (KIU) aprotyniny podawano w okresie 10 minut po wprowadzeniu centralnej linii żylnej i wywołaniu znieczulenia. W przypadku braku reakcji anafilaktycznej podano pozostałą dawkę nasycającą (1,96 miliona KIU). Po zakończeniu podawania dawki nasycającej, w trakcie operacji rozpoczęto i utrzymywano infuzję podtrzymującą 500 000 KIU na godzinę. Dodatkowa dawka 2 milionów KIU została dodana do obwodu krążeniowo-obwodowego. W przypadku pacjentów z grupą kwasu aminokapronowego podano dawkę testową 200 mg w okresie 10 minut po wprowadzeniu centralnej linii żylnej i wywołaniu znieczulenia. Read more „Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka cd”

Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka

Środki przeciwfibrynolityczne są powszechnie stosowane podczas operacji kardiochirurgicznej w celu zminimalizowania krwawienia i zmniejszenia ekspozycji na produkty krwiopochodne. Próbowaliśmy ustalić, czy aprotynina jest lepsza od kwasu traneksamowego lub aminokapronowego w zmniejszaniu masywnego krwawienia pooperacyjnego i innych klinicznie ważnych konsekwencji. Metody
W tym wieloośrodkowym, zaślepionym badaniu losowo przydzielono 2331 pacjentów z kardiochirurgią wysokiego ryzyka do jednej z trzech grup: 781 otrzymało aprotyninę, 770 otrzymało kwas traneksamowy, a 780 kwas aminokapronowy. Głównym rezultatem było masowe krwawienie pooperacyjne. Drugorzędne wyniki obejmowały zgon z dowolnej przyczyny po 30 dniach. Read more „Porównanie analogów aprotyniny i lizyny w kardiochirurgii wysokiego ryzyka”

Próba kontrolowana placebo z użyciem prukalopridu w przypadku ciężkich przewlekłych zaparć ad 7

Ogólna częstość występowania wydłużonego QTcF (> 470 msec) w okresie leczenia nie różniła się istotnie pomiędzy grupą placebo i grupą prukaloprydową (Tabela 5). Dyskusja
W tej randomizowanej, kontrolowanej placebo próbie pacjentów z ciężkim przewlekłym zaparciem, odsetek pacjentów, u których osiągnięto pierwotny punkt końcowy średnio trzech lub więcej spontanicznych, całkowitych ruchów w tygodniu, był znacząco wyższy w obu grupach prukaloprycznych niż w w grupie placebo podczas 12 tygodni leczenia. Ten pierwotny punkt końcowy jest uważany za istotny klinicznie, ponieważ łączy subiektywną miarę kompletności ewakuacji z obiektywną miarą liczby ruchów jelit i odzwierciedla ulgę w przypadku przewlekłego zaparcia. Ponieważ trzy lub więcej spontanicznych, całkowitych ruchów jelit tygodniowo jest uważane za dolną granicę zakresu, która definiuje prawidłowe funkcjonowanie jelit, punkt końcowy odzwierciedla również normalizację czynności jelit.
W praktyce klinicznej pacjenci z ciężkimi przewlekłymi zaparciami zgłaszają spontaniczne wypróżnienia dwa razy w miesiącu. Read more „Próba kontrolowana placebo z użyciem prukalopridu w przypadku ciężkich przewlekłych zaparć ad 7”

Próba kontrolowana placebo z użyciem prukalopridu w przypadku ciężkich przewlekłych zaparć ad 5

Ośmiu pacjentów przerwało badanie przed rozpoczęciem 12-tygodniowego okresu leczenia; w związku z tym do populacji badanej włączono 620 pacjentów w celu analizy skuteczności, bezpieczeństwa i jakości życia (patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org). Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa pacjentów i charakterystyka ich historii zaparcia w ciągu poprzednich 6 miesięcy. Nie było znaczących różnic w podstawowych cechach tych trzech grup (Tabela 1). Read more „Próba kontrolowana placebo z użyciem prukalopridu w przypadku ciężkich przewlekłych zaparć ad 5”