Zjawisko Kocha

Zjawisko Kocha nie może być jednak tłumaczone odpornością na działanie prątka gruźliczego, gdyż zmiany powstają zarówno u zwierząt zdrowych jak i chorych na gruźlicę. Słabszy wynik sprawy miejscowej i cięższy jej przebieg u gruźliczej świnki morskiej należy tłumaczyć alergią. Alergenami, które wywołują alergię w gruźlicy, mogą być zarówno białko prątka gruźliczego jak i wytwory jego przemiany materii. Okazało się jednak, że cechy anafilaksji w gruźlicy są związane raczej z białkiem -bakteryjnym, gdyż ; wprowadzając zwierzętom chorym na gruźlicę zarazki gruźlicy otrzymujemy typowy wstrząs. anafilaktyczny. Read more „Zjawisko Kocha”

Przysadka jest gruczolem dokrewnym

Przysadka jest gruczołem dokrewnym , przy czym-płat przedni wytwarza: hormon wzrostu, hormon gonadotropowy (prolan), wpływający na działalność gonad, i hormon thyreotropowy, regulujący działalność tarczycy. Natomiast płat tylny przysadki zawiaduje bilansem wody W ustroju, za pośrednictwem rvazopressyny wywołuje wzrost ciśnienia tętniczego i wreszcie przy pomocy orasthyny wywiera wpływ na napięcie mięśniówki macicznej. Z powyższego wynika, że przysadka jest drugą poza nasadką pochodną mózgowia, przetworzoną w gruczoł dokrewny. Należy tutaj przypomnieć, że z zawiązków układu nerwowego lub ściślej biorąc z zawiązków układu współczulnego rozwija się jeszcze jeden gruczoł dokrewny, którym jest adrenalinotwórcza część rdzeniowa nadnerczy (subst. medullaris gl. Read more „Przysadka jest gruczolem dokrewnym”

kresomózgowie

Celem zapewnienia łączności między półkulą prawą a lewą, rozwija się już u niższych kręgowców poprzeczne pasmo istoty białej, zwane – spoidłem mózgowym przednim (commissura cerebri ant. ), umieszczone tuż powyżej blaszki końcowej (lamina terminalie), Spoidło to odpowiada jeszcze potrzebom Stekowców i Torbaczy, w miarę jednak rozrostu półkul mózgowych u ssaków wyższych powstaje nówe spoidło poprzeczne – ciało modzelowate (corpus callosum) . Możemy je z łatwością ujrzeć na dnie szczeliny mózgowej podłużnej. Na przekroju strzałkowym , tnącym kresomózgowie wzdłuż wspomnianej szczeliny, ciało modzelowate ma kształt białej, dosyć grubej, słabo podkowiasto wygiętej blaszki, ciągnącej się łukowato od przodu ku tyłowi. Rozpoczyna się ono ponad spoidłem mózgowym przednim ostrym – kolcem ciała modzelowatego(rostrum corp. Read more „kresomózgowie”

Zawój zebaty

Rozpoczyna się on u zawoju podmodzelowatego po czym, przyciśnięty do powierzchni grzbietowej ciała modzelowatego, ciągnie się wraz z nim ku tyłowi, następnie przegina się poprzez jego wał (splenium corp. callosi), zawraca w dół i nieco ku przodowi, kończąc się w pobliżu płata gruszkowatego. Zawój sklepieniowy (gyrus fornicatus) stanowi pewnego rodzaju przedłużenie płata węchowego przedniego (lobus olf. ant. ). Read more „Zawój zebaty”

Uszkodzenie osrodka powoduje niemoznosc odbywania ruchów

Uszkodzenie ośrodka powoduje niemożność odbywania ruchów, kierowanych ością i władania doświadczalne wykazały, że w skład ośrodka psychoruchowego wchodzi cały szereg ośrodków wtórnych, zawiadujących ruchami poszczególnych części ciała. W tymże płacie czołowym, pomiędzy ośrodkiem psychoruchowym i dołem Sylwiusza, znajduje się w lewej półkuli mózgowej – ośrodek mowy Broca, którego zniszczenie powoduje niemożność wykonywania ruchów, niezbędnych w mechanizmie wydawania dźwięków artykułowanych. Z pozostałych ośrodków korowych czuciowych, ośrodek obejmuje zawój hipokampa, a –ośrodek korowy wzroku mieści się na powierzchni przyśrodkowej płata potylicznego. Pozostałe odcinki kory pełnią funkcję ośrodków skojarzeniowych. Tutaj powstają -wyobrażenia, -wola, -myśl; tutaj zachowują się zmiany, spowodowane poprzednimi przeżyciami- engramy, dając zjawiska –pamięci. Read more „Uszkodzenie osrodka powoduje niemoznosc odbywania ruchów”

Mniejszy ciezar mózgowia kobiety daje sie miedzy innymi wytlumaczyc jej mniejsza masa ciala

Oczywiste, że waga względna mózgowia nie wyczerpuje jeszcze zagadnienia, albowiem wchodzą tutaj w grę jeszcze tak ważne czynniki, jak wielkość albo powierzchnia kory mózgowej oraz jej sprawność, stan oraz liczebność szlaków nerwowych, wzajemne stosunki poszczególnych części układu nerwowego ośrodkowego itd. Przeciętna waga mózgowia mężczyzny wynosi wg E. Villigera 1375 g. , kobiety zaś 1245 g. Mniejszy ciężar mózgowia kobiety daje się między innymi wytłumaczyć jej mniejszą masą ciała. Read more „Mniejszy ciezar mózgowia kobiety daje sie miedzy innymi wytlumaczyc jej mniejsza masa ciala”

Kora umozliwia nic tylko korzystanie z tego, co sie odziedziczylo po przodkach

Kora umożliwia nic tylko korzystanie z tego, co się odziedziczyło po przodkach, ale również pozwala czynić nowe zdobycze i je odpowiednio zużytkowywać. Kora wreszcie jest miejscem, gdzie zawiązują się odruchy warunkowe oraz praksje, tj. czynności wyuczone, celowe, zautomatyzowane dużym doświadczeniem (np. funkcja zapalania zapałki, gra na fortepianie itd. ). Read more „Kora umozliwia nic tylko korzystanie z tego, co sie odziedziczylo po przodkach”

Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 6

Ogółem 35 pacjentów, którzy otrzymali lenalidomid (15%) i 53 pacjentów, którzy otrzymali placebo (23%) zmarło (dwustronne P = 0,03). Tak więc 85% pacjentów w grupie lenalidomidu i 77% pacjentów w grupie placebo było przy życiu w czasie analizy. Wskaźnik przeżycia całkowitego po 3 latach wynosił 88% (95% CI, 84 do 93) wśród pacjentów z grupy lenalidomidu i 80% (95% CI, 74 do 86) wśród pacjentów z grupy placebo (współczynnik ryzyka 0,62; 95% CI, 0,40 do 0,95) (rysunek 1B). Czas do progresji według stratyfikacji podczas losowania
Rycina 2. Read more „Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 6”

Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 9

Mediana całkowitego czasu przeżycia wśród pacjentów, którzy wymagali leczenia przed 1996 rokiem wynosiła w przybliżeniu 3 lata. W dobie nowych środków i autologicznego krwiotwórczego przeszczepiania komórek macierzystych mediana całkowitego przeżycia po przeszczepie wynosi blisko 8 lat.23,24 W tym badaniu 85% pacjentów w grupie lenalidomidu i 77% pacjentów w grupie placebo było żyjących w medianie obserwacji trwającej prawie 3 lata. Wprowadzono kilka strategii w celu poprawy odpowiedzi na leczenie podstawowe, ponieważ koreluje to z wynikami. 25-27 Pacjenci ze szpiczakiem mnogim, którzy mają całkowitą remisję po leczeniu podstawowym, wydają się mieć dłuższy czas na progresję, co skutkuje przedłużonym całkowitym przeżyciem, chociaż pacjenci o bardzo dobrej częściowej odpowiedzi (> 90% redukcji białka szpiczaka) może mieć doskonałe wyniki.25 Utrzymanie kontroli choroby bez klinicznie znaczącej progresji i ograniczających dawkę efektów toksycznych, jak również tolerancji dla pacjenta, może również przełożyć się na przedłużone ogólne przetrwanie. Read more „Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 9”

Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 8

Mediana czasu do rozpoznania raka hematologicznego po randomizacji wynosiła 28 miesięcy (zakres od 12 do 46) u pacjentów z grupą lenalidomidu, a rak hematologiczny, który wystąpił u pacjenta w grupie placebo, został zdiagnozowany po 30 miesiącach. Mediana czasu do rozpoznania raka litego guza po randomizacji wynosiła 15 miesięcy (zakres od 3 do 51) w grupie lenalidomidu i 21 miesięcy (zakres od 6 do 34) w grupie placebo. Czterech z 10 pacjentów z guzami litymi zrestartowało lenalidomid po operacji drugiego nowotworu pierwotnego. Jeden przypadek drugiego pierwotnego raka (czerniaka) odnotowano u pacjenta w grupie placebo po krzyżowaniu z lenalidomidem. Read more „Lenalidomid po transplantacji komórek macierzystych w szpiczaku mnogim AD 8”