Goraczka sienna

Gorączka sienna Gorączka sienna (catarrhus aestiuus) jest chorobą alergiczną, w której alergenem jest pyłek kwiatów rozmaitych traw i drzew. Powstaje wtedy nieżyt błon śluzowych dróg oddechowych, spojówek, niekiedy także bóle w stawach. Alergeny wywołujące gorączkę sienną są antygenami niebiałkowymi i gorączka sienna zjawia się w tych porach roku, w których kwitną odpowiednie rośliny. Jest to choroba sezonowa. 4. Read more „Goraczka sienna”

Przysadka jest gruczolem dokrewnym

Przysadka jest gruczołem dokrewnym , przy czym-płat przedni wytwarza: hormon wzrostu, hormon gonadotropowy (prolan), wpływający na działalność gonad, i hormon thyreotropowy, regulujący działalność tarczycy. Natomiast płat tylny przysadki zawiaduje bilansem wody W ustroju, za pośrednictwem rvazopressyny wywołuje wzrost ciśnienia tętniczego i wreszcie przy pomocy orasthyny wywiera wpływ na napięcie mięśniówki macicznej. Z powyższego wynika, że przysadka jest drugą poza nasadką pochodną mózgowia, przetworzoną w gruczoł dokrewny. Należy tutaj przypomnieć, że z zawiązków układu nerwowego lub ściślej biorąc z zawiązków układu współczulnego rozwija się jeszcze jeden gruczoł dokrewny, którym jest adrenalinotwórcza część rdzeniowa nadnerczy (subst. medullaris gl. Read more „Przysadka jest gruczolem dokrewnym”

Zawój zebaty

Rozpoczyna się on u zawoju podmodzelowatego po czym, przyciśnięty do powierzchni grzbietowej ciała modzelowatego, ciągnie się wraz z nim ku tyłowi, następnie przegina się poprzez jego wał (splenium corp. callosi), zawraca w dół i nieco ku przodowi, kończąc się w pobliżu płata gruszkowatego. Zawój sklepieniowy (gyrus fornicatus) stanowi pewnego rodzaju przedłużenie płata węchowego przedniego (lobus olf. ant. ). Read more „Zawój zebaty”

szlak rozpoczynajacy sie po stronie lewej ciala

Jeżeli chodzi w szczególności o rozwój osobniczy szlaków, to jest rzeczą ważną, że dojrzewają one nie synchronicznie, lecz w różnych epokach kształtowania się ustroju; jedne wcześniej, inne później. Wyrazem dojrzałości danego szlaku, wypowiadającego się w możności przewodzenia podniet, jest okrycie się włókien szlaku otoczką rdzenną. Spostrzeżenia wykazały, że szlaki odgrywające większą rolę fizjologiczną oraz szlaki rodowo starsze dojrzewają wcześniej, aniżeli szlaki o znaczeniu drugorzędnym. Nader częstym zjawiskiem, obserwowanym w przebiegu szlaków, jest kierowanie się ich od miejsca zapoczątkowania ku stronie przeciwległej. A więc np. Read more „szlak rozpoczynajacy sie po stronie lewej ciala”

SZLAKI NERWOW

SZLAKI NERWOW E Pod nazwą – szlaki nerwowe rozumiemy wiązki włókien, utrzymujące łączność między poszczególnymi ośrodkami. W zależności od ilości neuronów, biorących udział w budowie danego szlaku, rozróżniamy szlaki: jedno,- dwu,- wieloneuronowe. Ogól szlaków przewodzących podniety od mózgowia w kierunku rdzenia posiada charakter ruchowy. Nazywamy je szlakami dordzeniowymi lub- odmózgowiowymi. Szlaki przewodzące podniety w kierunku przeciwnym, tj. Read more „SZLAKI NERWOW”

Szlak mózdzkowo- czerwienny

Szlak móżdżkowo- czerwienny (tr. cerebello-tegmentalis) rozpoczyna się w jądrze zębatym móżdżku (nucleus dentatus), po czym kieruje się poprzez ramię mózgowe (brachćum. conjunctirum. ) ku stronie przeciwległej, kończąc się w jądrze czerwiennym. Ze swej strony jądro zębate otrzymuje podniety od kory móżdżkowej za pośrednictwem włókien – szlaku móżdżkowo- zębatego (tr. Read more „Szlak mózdzkowo- czerwienny”

Szlak wzgórzowo-rdzeniowy

Szlak wzgórzowo-rdzeniowy (tr. thalamo-spinaiie) rozpoczyna się w jądrach wzgórza, po czym ciągnie się ku tyłowi, ulega skrzyżowaniu i wreszcie, przedostawszy się w obrąb powrózka bocznego rdzenia, kończy się prawdopodobnie wokół jąder ruchowych słupa brzusznego. 7. Szlak oliwkowo -rdzeniowy(tr. olim-spinalis Helregi} stanowi cienką wiązkę, umieszczoną na pograniczu między powrózkiem brzusznym i powrózkiem bocznym, za pośrednictwem której jądro oliwkowe (n. Read more „Szlak wzgórzowo-rdzeniowy”

Szlak zwojowy

Szlak zwojowy (tractus Golli et Burdachi) jest najważniejszym szlakiem, przewodzącym bodźce czuciowe ze zwojów kręgowych do rdzenia przedłużonego, a stąd, za pośrednictwem nowych dróg, do wzgórza i do kory mózgowej. Szlak zwojowy powstaje z tych części neurytów komórek zwojów rdzeniowych, które nie kończą się w istocie szarej rdzenia, lecz oderwawszy . się od korzonków grzbietowych wchodzą w skład powrózka grzbietowego . Tutaj każde z tych włókien zagina się ku przodowi, jako włókno tautomeryczne, i wędruje aż do rdzeniomózgowia, kończąc się w – jądrach Gollai Burdacha (nuclei Golli et Burdachi). Należy zaznaczyć, że włókna pochodzące od zwojów rdzeniowych, odbierających bodźce od kończyn tylnych i od odcinka tylnego, tułowia, zajmują okolicę przyśrodkową powrózka grzbietowego (pęczek GoIIa), natomiast włókna przewodzące czucie z kończyn przednich i od przedniego odcinka tułowia, umieszczają się w części bocznej powrózka (pęczek Burdacha). Read more „Szlak zwojowy”

Aspiryna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 3

W przypadku podejrzenia nawrotu konieczne jest obiektywne badanie.
Badanie zostało zaprojektowane przez członków komitetu sterującego. Dane zostały zebrane, utrzymane i przeanalizowane przez Dział Badań Klinicznych Uniwersytetu w Perugii we Włoszech. Protokół i poprawki zostały zatwierdzone przez komisję ds. Read more „Aspiryna w zapobieganiu nawrotom żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej AD 3”

Cukrzyca i specyficzna dla życia śmiertelność w Mexico City ad 6

Wartości liczbowe dla wskaźników szybkości mogą się nieznacznie różnić od położenia kwadratów z powodu zaokrąglenia. Na rycinie 2 zestawiono wskaźniki częstości występowania kilku przyczyn leżących u podstaw śmierci w wieku od 35 do 84 lat (dodatkowe szczegóły dotyczące konkretnych przyczyn zgonu, zob. Rysunki od S2 do S7 w dodatkowym dodatku). Wśród uczestników, u których rozpoznano cukrzycę przed rekrutacją, 301 z 3786 zgonów (8%) pochodziło z ostrych epizodów cukrzycowych. Ponadto 92 osoby zgonu z powodu ostrych epizodów cukrzycowych wystąpiły u uczestników, u których wcześniej nie zdiagnozowano cukrzycy (mediana wyjściowej glikowanej hemoglobiny wśród tych uczestników, 6,1%). Read more „Cukrzyca i specyficzna dla życia śmiertelność w Mexico City ad 6”